نظر کوثر برای کتاب بوف کور

سلام به بوف کور های عزیز کتابی که خواندم در مورد جغدی تنها و بی سرپرست بود که روح و جان و جسم خود را تنها در شبانگاه می تونست بیدار نگه داره جغد موجودی است که در هر مکانی باشه آن مکان ویرانه است در واقع ما ویرانه ی درون خود را در شب میبینیم و برای آن سوگواری میکنیم صادق هدایت بوفی بود که چشم های خود را در روز از دست داده و چشم بنیادین و شاید تا حدی معنوی خود را در شب باز می کرد آن خستگی های پایان ناپذیر در قلب و روح هر انسانی وجود دارد خستگی که شب ها بیشتر با غم در شب دوست میشوند تا موجودی به نام انسان را از بین ببرند