نظر پژمان برای کتاب هنر توجه کردن

کتاب دیگه‌ای با نام هنر چشم‌های آگاه هست که در اصل همین کتابه. دقت و توجه به بیرون از خودمون باعث آرام شدن ذهن میشه چون ذهن نمیتونه همزمان دو کار انجام بده. طبق یک گفته‌ی قدیمی: ذهن ابزار خوب ولی ارباب بدیه. ذهن و افکار مدام لحظه‌ی حال رو از ما میگیرند و مارو به گذشته و آینده میبرند. توجه به بیرون باعث میشه ذهن اندکی آرام بگیره. البته چنین مفهومی با نام آگاهی یا آگاهی پژوهی الان در جهان باب شده و اساتیدی مثل اکهارت تول و روپرت اسپایرا و جف فاستر یا فوستر و رابرت آدامز و دیگران در این مورد کتابهای خوبی نوشتند که در کتابراه هم موجوده و تمرکز و توجه به درون رو آموزش میده. کلا بهتره به ذهن اجازه ندیم مارو در حالت خلبان خودکار قرار بده و هر جا که خواست بکشونه، حالا میخواد با توجه به بیرون باشه یا با توجه به درون. ذهن را باید هر جور شده مهار کرد و فقط برای خلاقیت و زمان‌هایی که احتیاجش داریم ازش استفاده کنیم زیرا ذهن ابزار خوبیست وقتی که ما کنترلش کنیم و ارباب بدیست وقتی که اون مارو کنترل کنه