نظر Papi llon برای کتاب صوتی دن کیشوت (مجموعه دو جلدی)

از اول کتاب تا آخرش، تنها سوالی که ذهن من رو مشغول خودش کرد این بود که واقعا چقدر از کارها، امیدها، ارزوها، برنامه‌ها و سرنوشت ما در نظر خودمون بزرگ و پهلوانانه و مفید و عظیم بودن، ولی در واقع و در چشم باقی اطراف جز مسخرگی و دیوانگی و امیدواهی نبودند؟ چقدر با مقوا برای رویاهامون کلاه خود درست کردیم و چقدر به یابوی توانایی‌هامون روسینانت گفتیم و چقدر واسه دل‌ سینه‌ هایی که اصلا از وجود ما هم مطلع نبودند، رویا و شعر بافتیم؟ چقدر واقعا زندگی دردناکه، وقتی، که از بیرون نگاهش بکنی...