نظر babaeiiinarges برای کتاب نازنین: یک داستان خیالی

به نظر من «نازنین» داستان دو انسان است که ناخواسته وارد یک دوئل خاموش و بدون برنده می شوند؛ دوئلی که نه طرح ریزی شده است، نه هدفمند و نه با قصد پیروزی. نبردی بی سلاح، با ابزار سکوت و سکونِ ناآگاهانه. این تقابلِ پنهان، از دلِ ضعف های شخصیتی هر دو طرف یعنی تنهایی، ناتوانی در ارتباط و سوء تفاهم های متقابل، جوانه میزند تا به تدریج آنان را به سوی فروپاشی می برد. سکوت و فاصله گذاری های مرد، نه نشانه قدرت، که نشانگر ناتوانی عمیق در نزدیک شدن به دیگری است؛ دخترک نیز با سکوت و مقاومتِ منفعلانه به آن واکنش نشان می دهد. هر دو بیش از آنکه در فکرِ شناخت دیگری باشند، در رنجِ فردی خود غرق اند. داستایفسکی استادانه نشان می دهد که گاهی آسیب زننده ترین خشونت ها، نه از سرِ اراده، که از سرِ «ناتوانی در عشق ورزیدن» سرچشمه می گیرند.