نظر محمد موسوی برای کتاب مخمصه انسان

به عنوان یک نویسنده این کتاب رو برای یافتن پاسخ‌ها نخوندم (که نباید هم خونده بشه) فلسفه هرگز راهی یافتن پاسخ نیست، استدلال کردن برای پاسخ هاست که درنهایت هم هیچ پاسخی درست یا نادرست یا کامل نیست. چون درنهایت طبق باور من غرق شدن در یک تفکر و دفاع از آن بی خردی رو می‌رسونه. در عالم فلاسفه در حقیقت آزادی تفکر (یا بقولی نداشتن تفکر خاص) درست‌ترین تفکر ممکنه! و این برای همه مسائل مورد بحث فلسفه صدق می‌کنه. کتاب با پاسخ‌های تقریبا تلخ به پرسش‌های اساسی درمورد زندگی می‌پردازه. که در مقدمه هم مترجم عزیز و هم نویسنده گفته شده. کتاب نتیجه گیری داره که درنهایت در یک دیالوگ فیلم true detective هست (عدم تولید مثل تکامل زیستن صحیح است) که نتیجه گیری صحیحی در حیطه تفکر نویسنده است. که به شخصه با اون و بعضی تفکرات نویسنده مخالفم. اینکه زندگی انسان دردناک و سخته صحیح است، اگر درد می‌کشی باید بگم به انسان بودن خوش اومدی! اما برای من هیچ تفکری حتی درد و خوشی، زندگی و مرگ معنایی نداره! چون معنا در ذهن ماست و ذهن ما نباید در یک تفکر غرق بشه زندگی و مرگ یکیه و هیچکدوم ارزش تقلا هم ندارم بهتره اصلا وارد بحثش نشیم. درکل کتاب خوبیه. ترجمه هم واقعا خوب بود و نویسنده هم در توضیح مسائل خوب عمل کرده بود. چیزهای فراوانی برای یاد دادن داره.