نظر غلامرضا رمضانی برای کتاب صوتی بنفش مایل به لیمویی

توش خودمون رو کشته، بیرونش مردم رو» مصداق مفهوم غایی کتاب (بنفش مایل به لیمویی) هست. ‌فضای ملتهب زندگی ستاره گانی که مملو از آوارها و ناملایمات است، در بطن اجتماعی که تصویر دیگری از او می‌سازند حس سرد و غریبی به خواننده و شنونده میدهد. هنرمندی که اساس و پیرنگ زندگیش نمایش است در قعر نمایش در نمایش‌های واقعی زندگی خودش دست و پا می‌زند. پرده برداری از شکل واقعی زندگی افراد خاص جامعه لازمه توانمندی و اشراف به فضای خلق شده است که نویسنده با تسلط بر دایره واژه گان بانضمام عنصر تعلیق و روایت‌های کوچک پر کشش داستان باورپذیری را خلق کرده. آدمهای داستان در زیست سردرگم و نامعلوم اشان حیران هستند. آشنایی نویسنده به شکل زندگی این افراد هم قابل توجه است. نام کتاب هم ذات نمایش گونه را برملا کرده است