من بچندین دلیل که میگم کتاب دوس نداشتم
کتاب یه کپی کور کورانه از کتاب هانگر گیم هست
ولی نه یه کپی قوی و همراه با خلاقیت.
هرچی تو هانگر گیم هست بسیار واقع گرایانه و دارک تر هست، تو این کتاب، فانتزی تر و لوس ترش میبینید.
مثلا تو هانگر گیم وقتی حرف از امتیاز دهی و پیدا کردن طرفدار هست، واقعأ مهمه و نتیجه این کار تو داستان میبینیم.
اینجا چی هیچی!، فقط کپی بدون نتیجه.
مشکل نداشتن خلاقیت:
تو بخش اول مسابقه دشمن گرگ و مار داریم.
تو بخش دوم مسابقه که داخل کوه هست مار و خورده سنگ.
این همه پتانسیل تو کوه جنگل فقط تکرار دشمن مار....
و مشکل شخصیت پردازی:
یه دختر دزد بدون نیروهای خاص وقتی میبینه تو همچین مسابقه که هیچ شانسی نداره وارد شده باید اولین گزینش فرار باشه نه استقبال کردن
دوم
یه ادم معمولی از پایین تر سطح اجتماع وقتی وارد قصر بشه معمولیترین برخورد باهاش همون برخورد بلر و پادشاه هست نه اینکه دوتا شاهزاده براش سر و دست بشکنن
کلا جامعه هدف داستان دختران هستن که همیشه یه گوشه ذهنشون شاهزاده سوار اسب سفید.
کتاب یه کپی کور کورانه از کتاب هانگر گیم هست
ولی نه یه کپی قوی و همراه با خلاقیت.
هرچی تو هانگر گیم هست بسیار واقع گرایانه و دارک تر هست، تو این کتاب، فانتزی تر و لوس ترش میبینید.
مثلا تو هانگر گیم وقتی حرف از امتیاز دهی و پیدا کردن طرفدار هست، واقعأ مهمه و نتیجه این کار تو داستان میبینیم.
اینجا چی هیچی!، فقط کپی بدون نتیجه.
مشکل نداشتن خلاقیت:
تو بخش اول مسابقه دشمن گرگ و مار داریم.
تو بخش دوم مسابقه که داخل کوه هست مار و خورده سنگ.
این همه پتانسیل تو کوه جنگل فقط تکرار دشمن مار....
و مشکل شخصیت پردازی:
یه دختر دزد بدون نیروهای خاص وقتی میبینه تو همچین مسابقه که هیچ شانسی نداره وارد شده باید اولین گزینش فرار باشه نه استقبال کردن
دوم
یه ادم معمولی از پایین تر سطح اجتماع وقتی وارد قصر بشه معمولیترین برخورد باهاش همون برخورد بلر و پادشاه هست نه اینکه دوتا شاهزاده براش سر و دست بشکنن
کلا جامعه هدف داستان دختران هستن که همیشه یه گوشه ذهنشون شاهزاده سوار اسب سفید.