نظر شراره تاجمیرریاحی برای کتاب صوتی مرگ

نمایش رادیویی نبود و این متن قالب داستانی داشت. ساختار پیچیده‌ای نداشت و من خیلی با آن ارتباط برقرار نکردم. سوال این‌جاست که چه دلیلی دارد ما راجع به چیزهایی بنویسیم که عینی نیستند مثل روح و اگر بخواهیم بنویسیم به نظر بهتر است فضایش تغییر کند. مثلا یک روح چقدر بلندپرواز است و چقدر آزادی دارد؟ چقدر یک روح می‌تواند سیال باشد؟ روح انسانی که خودکشی کرده در دنیایی که در آن هیچ محدودیتی نیست، چه می‌کند؟ کسی که با تمام توانش می‌خواسته بمیرد چگونه معلق می‌ماند و صعود نمی‌کند و چرا با پسری که عاشقش بوده حرف نمی‌زند؟ به نظرم این داستان خیلی بهتر می‌توانست نوشته شود. هر چند ما عادت داریم هر چه ترجمه باشد را بیشتر می‌پسندیم. شراره تاجمیر ریاحی