نظر احسان برای کتاب صوتی تقصیر من نیست

من میخوام از یه زاویه دیگه نگاه کنم به داستان، کم محبت بودن بقیه و بقیه را گناهکار دونستن، داستان کلیشه ای و فرار از اشتباهات خودمونه، فکر کن پیرزن استعداد ماست که داره حروم میشه و همه ی اون آدمهای اطراف که به هر دلیلی به این استعداد گوش نمیدن، افکار و اعمال ماست، وقتی تا ته خط پای استعدادمون نایستیم، ممکنه یه روز ببینی دیگه اصلا اون استعداد در تو وجود نداره یا توانایی بروز نداره مثل آدم مستعدی که میتونه یهترین ورزشکار شه ولی براش بهونه میاره و دنبالش نمیره، ولی اگ پیرزن به هدفش که اون طرف خیابون بود میرسید چه بسا موفقیت اون باعث پیروزی ما هم میشد، همونطور که هیچ چیزی توی دنیا به اندازه کمک به دیگران حال آدمو خوب نمیکنه و این حال خوب تا مدتها توی وجود آدم موندگاره