نظر انیس پاکنهاد برای کتاب صوتی جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند

برای کیا دختری در مردابو به عقیده ی من نیلوفری در مرداب که تا ابد قسمتی از ذهن و قلب من را برای خودش کرد. 🌛در سکوت باتلاق ها، جایی که خرچنگ ها آواز می خوانند، زندگی مثل نسیمی آرام و در عین حال پرقدرت جریان دارد. کیا، دختری که از تنهایی و درد می رقصد، به ما یادآوری می کند که حتی در دلِ تنهایی ترین مکان ها، صدایی هست که از عمق وجودمان زنده است. داستان او مثل ترانه ای است که با هر نغمه اش، شکوفه های امید و رهایی را در دل ما می کارد. این کتاب، بیشتر از یک داستان است؛ یک حس، یک نفس، یک زندگی است که در دل طبیعت به آرامی جاری می شود. ۱۴۰۴/۶/۶