نظر انیس پاکنهاد برای کتاب صوتی بینوایان

بینوایان یا فرودستان یا فرومایگان؟ شاید ترجمه ی فرومایگان مناسب تر از بینوایان باشد. هر چه هست یک محشراست که انتهایی برای آن متصور نیست. این اولین باری نبود که این شاهکار بی نظیر را میخواندم ولی انگار این اولین بار بود که به زوایای عجیب تری از آن توجه می کردم. حال که دارم در موردش می نویسم تازه آخرین سطر آن را بلعیده ام و چنان بغضی گلویم را می فشارد که گفتنش در کلام نمی گنجد. احساس میکنم پاهایم توان ایستادنش را از دست داده و قلبم این موجود بی نوای تنها، سخت تکیده است. در این واپسین لحظات که همراه ژان وال ژان بودم چقدر بیشتر از همیشه از تنهایی یا شاید بخواهم دقیق تر بگویم از تنها ماندن و تنها جان سپردن هراسیده ام. چقدر این هراس جنسش برایم فرق می کند. چقدر زود احساس تنهایی وجودم را در بر گرفته چقدر بیشتر از همیشه از ناپایداری دنیا بیمناکم. زمان همیشه منتظر نمی ماند تا ما قدر یک چیزهایی را بدانیم یا برای ناسپاسی هایمان چاره ای بیابیمگاهی به بدترین شکل ممکن دست به ادب کردنت می زندو با از بین بردن فرصت جبران به تو درس بزرگ و شاید بهتر است بگویم زخم بزرگی می زند که تا ابد جایش داغ و تازه بماند. آیا دنیا جای عادلانه ای است؟ گمان نمیکنم…۱۴۰۵/۱/۲۲