نظر Farinaz bagheri برای کتاب صوتی بوف کور

نشیدهای زیادی داشتم از قدیم از بوف کوراما هرگز نخونده بودمو هرگز فکر نمیکردم همچین داستانی داشته باشه، در واقع میشه گفت اولین کتابی که از صادق هدایت خوندم همین بوف کور بود فضای کتاب بب نهایت تاریک و غم زده و حتی وحشت آور بود، مورد علاقه ی من نبود خیلی گنگ و تو در تو بود و احساس میکنم جناب هدایت توی بدترین شرایط دست به قلم شده و با تمام وجودش از حسای تاریکی که داشته نوشته من خودم هنرمند هستم و معتقدم که وقتی دردمند و اندوهگین هستیم واقعی تر و عمیق تر میتونبم بنویسیم و با نقاشی کنیم، هنر از درد هنرمند میگه از قلمش و یا نقشش میشه آینه ی وجود اونو دید و کشف کردو ای وای از روزی که اون هنرمند تو حال و هوای سیاهی باشه روحش پر از درد و قلبی آزرده داشته باشهحاصلش پیشه ی نقاشی پرخونو با یک متن تاربک مشابه ابن کتاباگه بخوام کتابی با فضای خاکستری رو پیشنهاد کنم: سمفونی مردگان و یا سال بلوا هست مخصوصا گزینه ی اول که تماما میشه گفت داستان در فضای تاریک و غمزده ای هست اما مخاطب رو دنبال خودش میکشه داستان بوف کور با تمام تعریف ها و تمجید ها مورد علاقه ی من نبود