نظر Parnia برای رمان انجمن شاعران مرده

نویسنده درباره تغییر و مبارزه حرف میزنه. معلمی وارد یه دبیرستان با نظامی خشک و متعصب و بدون انعطاف میشه و با حرف‌هایی تازه و متفاوت از قوانین خشک و سنتی شاگرداش رو رو به جلو هدایت میکنه. یادآور مرگ میشه، یادآور از دست‌ رفتن زمان و مدام تو گوششون زمزمه می‌کنه که زمان رو از دست ندید… جامعه‌ متعصب هیچ وقت این باورها رو تحمل نمیکنه و به‌ دنبال حذف افکاری از این قبیله و همچنین حذف افرادی با این افکار. با اینکه معلم اخراج میشه اما اون مسیر رو به شاگردانش نشون داده و اونها راهش رو میدن، ادامه‌ی عصیان بر باورهای کهنه و زنگ زده که بلندپروازی‌های انسان‌ها رو به سخره میگیره.