نظر گُلی برای کتاب کشتی ماه می

داستان کتاب تاحدودی زیبا و پرمعنا بود درباره تونا همسر یک ماهیگیر است که در طوفان اخیر در کشتی اش مرده است و حالا او با دو پسر بچه بیوه شده است و ماجرای تونا و سپس فرزندانش را روایت می کند. مفهوم کتاب رو هم دوست داشتم اینکه یک تصمیمات آنی و بدون فکر و بدون درنظر گرفتن بقیه چه بلایی سر اون ها میاره هم قشنگ بود؛ اما ترجمه کتاب اصلا روان نبود و اصطلاحات قابل فهم نبود. تا حدود صفحه ۸۰ رو به سختی خوندم همه چیز بیش از حد توصیف شده بود و مشکل اینجا بود که این توصیفات به سختی در ذهنم تصویر سازی میشد اصلا از توصیفاتش لذت نبردم به جاش اکثر صفحات رو رد کردم تا فقط داستان اصلی رو بفهمم و کتاب رو تموم کنم. انگار کتاب با گویش خاصی نوشته شده بود و اصطلاحات و کنایه ها به خوبی به فارسی برگردانده نشده بود. و در آخر پاسکوالو درست میگفت همیشه تقصیر خودمونه. همه چیز تقصیر خودش بود اون از اول تصمیم گرفت چشم ها شو رو یکسری چیز ها ببنده و وقتی بقیه ماجرا رو به روش آوردن دچار جنون شد. اره