نظر دلارام کاشانی برای کتاب پنج قدم فاصله

راستش رو بخواید داستان عاشقانه است ولی من درک نکردم چی شد که عاشق هم شدن؟ فکر کنم چون هیچکس دیگه ای دور و برشون نبود و مشکل مشترکی داشتن بود، نه؟ به حول و قوه ی الهی مثل هر داستان عاشقانه ای هر دو با وجود مریضی و زخم و دارو و همه ی این ها زیبا و جذاب هم بودن، حتی تو فیلمش، پسره رو دیدید؟ رسما خدای جذابیت مدرنه! بعد ماها سرما میخوریمم دیگه ریخت و قیافه ای برامون نمیمونه! عرضم به حضورتون که شخصیت پردازی ها بد نبود ولی کلیشه اس دیگه، دختر سر به راه و پسر بد، که در نهایت بهترین پسر دنیا میشه. نکته ی خوب داستان این بود که در قالب یه عاشقانه ی دو هزاری به خیلی از مشکلات بیماران اشاره کرده بود و اگاهی ملت رو بالا میبرد. من به شخصه بعد از خوندن کتاب دنبال انجمن فیبروز کیستیت ایران گشتم. یه اعتراض دیگه هم به جریان کتاب دارم ولی خب به خاطر خطر اسپویل نباید بگم. فقط در این حد بگم که اگه دخترک کبریت فروش یخ نمیزد و نمیمرد بهتر نبود؟ به خدا من حاضرم قول بدم حواسم به دستفروش ها و یتیم ها باشه ولی اون بچه ی بیچاره الکی تو داستان نمیره تا توجه ها بهش جلب بشه!