نظر سارا زعفران برای کتاب پرنیان شفق

من تمامی آثار خانم سعیدی رو خوندم و خوندن این رمان عمیقا ناراحتم کرد چون خبری از اون خط روایی عمیق و پر کشش نبود و اتفاقات شتاب زده و روی ریتم تند جلو می‌رفت، برخلاف همیشه فرصت شناخت و همراه شدن با شخصیت جدید و چالش هاش نبود و همه چیز شبیه یک فیلم بود که روی دور تند درحال پخشه. حتی سبک نگارش هم جدا از مسیر همیشگی ایشون بود که مجموع این موارد نشون دهنده عدم آمادگی ذهنی ایشون برای پرداختن به این مجوعه بوده که خیلی ناراحت شدم چون واقعا یک سوژه جذاب حیف و میل شد. کاش چندسال دیگه هم صبر میکردن اما با قدرت قلم همیشگی شون می‌نوشتند.