نظر فاطمه ابوالی برای کتاب صوتی اسم رمز پرستوی آبی

من این کتاب رو خیلی دوستم داشتم و ازش چیزهای زیادی گرفتم. باز به این پی بردم آزادی بیان واقعا تا چه حد نشون دهنده یک کشور ایده آله. این که جاسوسی یک نفر اعضای خانواده رو از نظر موقعیت حرفه‌ای خراب نمی‌کنه، این که کسی بشه مهم‌ترین جاسوس زن تاریخ و مجازاتش فقط ۲۵ سال باشه و به نظرم چقدر سیستم قضایی‌شون درسته. وقتی این شیوه برخورد حرفه‌ای و قضایی رو میشنوم، آه از نهادم بلند میشه که در حکومت‌های دیکتاتوری جان آدم‌ها چه آسان به هدر میره. این که مارتا میره یک کشور دیگه و آمریکا حق نداره از اون کشورها که در متن شامل سوئد و اتریش و پرتغال میشه اونو برگردونه، نه این که نشه و نتونه، نخواسته انجام بده، فهمیدم گاهی اوقات ما از انقلابی‌هایی در تاریخ نام بردیم و سنگشون رو به سینه زدیم که شاید اون قدر‌ها هم که فکر میکردیم انسان‌های شریفی نبودن. البته نمیخوام صفر و صدی به قضیه نگاه کنم مسلما ما هیچوقت نمیتونیم اشراف کامل بر مسائل سیاسی داشته باشیم. وا اسفا به حال اون‌هایی که زود گول میخورند و خودشون رو چه آسون پای عقاید و آرمان‌هایی که منشاشون معلوم نیست، میفروشند. آیا در کشور جهان سوم دسترسی برای چنین اطلاعاتی میتونست مقدور باشه؟ و ده‌ها سوال و چالش دیگر....