من طی دو روز این کتاب رو تموم کردم. کشش داره و شما کنجکاو میشید که ادامهاش رو بخونید. اگه بخوام نمره بدم 7 از 10. چندتا چیز رو دربارهاش دوست نداشتم: 1. اینکه از زبان اول شخص بود و برای منی که اکثراً از زبان سوم شخص یا راوی بهتر ارتباط میگیرم اولش یه کم سخت بود ولی بعدش خب عادت کردم. 2. اینکه خیلی توضیح میداد حتی چندبار یک چیز رو یادآوری و تکرار میکرد. من بعضی جاهاشو مثل اونجایی که از زبان کلودیا و راب داستان جلو میرفت رو نخوندم. 3. به نظرم نیاز نبود از دیدگاه همه شخصیتها بیاد داستان رو تعریف کنه مثلا یه جا از زبان کویین حرف میزد، یه جا از طرف رزی. 4. اول فکر کردم شخصیت اصلی کویین باشه ولی تقریباً از نیمه داستان شخصیت کویین به کنار داستان رفت و رزی انگار شخصیت اصلی شد، اینم دوست نداشتم که تکلیفش با شخصیت اصلی مشخص نبود و انداختش دور. 5. اینجا یه کم اسپویل: چرا رزی با شوهر خیانتکارش موند؟ بله درسته رزی شرایط جسمی و روحی نامناسبی داشت ولی نیک به جای اینکه خیانت کنه میتونست ازش جدا بشه بعدا بره با اون دختره. نمیدونم من اگه جای رزی بودم آیا قبول میکردم همچنان با نیک بمونم؟ فکر نکنم چون خیانت غیرقابل بخششه. آره نیک آدم خوبی بود، یه زمانی شوهر خوبی هم بود و همچنین پرستار خوبی برای زن مریضش بود، اما دوتا اشکال داشت: خیانت و اینکه وقتی دکتر گفت رزی نباید دیگه باردار بشه نیک به جای اینکه فکر حال بد زنش باشه، بازم خودخواهانه تو فکر بچه دار شدن بود تا اینکه رزی مخالفت کرد و اینم بیخیال شد. نویسنده این دوتا رو در آخر شاد و خوشبخت نشون داد. نویسنده از خیانت میخواست چشم پوشی کنه و بگه اشکال نداره چون اینا عاشق همدیگه ان و نیک پشیمون شده؟ نمیدونم.
در کل ارزش خوندن داره و سرگرم تون میکنه
در کل ارزش خوندن داره و سرگرم تون میکنه