نظر پگاه فرجیان برای کتاب دیانه - جلد دوم

رمانی ایرانی و عاشقانه با مشکلات این دوره جالب بود خیلی دوسش داشتم اما شخصیت ها یک روتین داشتند، اخلاق شخصیتها مجزا نبود و خلاقیت نداشتمثلا احمد و پارسا بهش میگفتن موش کوچولو خوب تنوع شخصیت نداشت و این مدل سناریو ها خیلی تکرار میشد دلم خیلی برا احمد رضا سوخت حقش نبود البته خیلی رفیق باز بود، که نمیشه به خاطر کمبود عشقش گذاشت چون کارکتر دیانه هم خیلی کمبود داشت ولی رفتار و رفیق بازیا را انجام نمیدادبرای مثال همیشه میگفت کت و شلوار خوش دوخت میشد صفتهای دیگه جایگزین بشه یا مثالن میگفت در باز کرد و ماشین دور زدمورد بعدی سن و سالها دقیق نبود پارسا گفت هشت ساله بوده و بعد یازده سال دوباره دوس دخترش را دیده اما در کل عالی بود در کتاب دوم منتظر کارگاهی دیانه بودم که سرنخ پیدا کنه، اما داستان خودش، هامون گیر انداختدر کل هر دو جلد دوست داشتم و دنبال آثار دیگه ی خانم فریده حسینی رفتم و که کتاب اسپاکو را پیدا کردم امروز شروع به خوندن میکنم