نظر سپیده کهنمویی برای کتاب نفهمی: شناسایی و مهار آدم‌های اصلاح ناپذیر

به خاطر شهرت نویسنده و کتاب بیشعوری خواندمش. ادعا شده کتاب به طنز نوشته شده، سبک نویسندگی با آنچه می‌توان طنز نامید فرق بسیار دارد. سبک نوشتار " لوس و بیمزه" است. گاهی نمی‌توان جدی یا شوخی بودن مطلب را تمیز داد. آوردن نامهای بسیار و ارجاع مفاهیم به شناختن آدمهای ظاهرا سرشناس آمریکا برای خوانندگان غیرآمریکایی نشان از بیشعوری و حتی نفهمی نویسنده دارد. متاسفانه مترجم کتاب هم زحمتی برای شناساندن این آدمهای رنگارنگ و غیرسرشناس برای ایرانی‌ها نکشیده‌اند. بیشتر به این می‌ماند که به متن یک مصاحبه یا سخنرانی پیرایه‌هایی بسته باشند تا کتاب قابل فروش بشود. خواندنش نه لطفی داشت نه حاصلی.