نظر حمیدرضا علیاری ملکی برای کتاب صوتی غزلیات شمس (دفتر اول)

سلام و سپاس بی کران تقدیم بزرگواران🙏🌺توضیح غزل شماره ۱۵۷ (دفتر اول، دقیقه بیست و پنجم خوانش) به نظر بنده همون "گَرد ک بادش برود" صحیح باشد. منظور اینست که گَرد از خودش اختیاری ندارد. این باد است که گَرد رو از زمین جدا کرده و ب پروازش در آورده که اگه باد بخوابد (بادش برود)، همون گرد، دوباره به خاک سیاه می نشیند.