نظر آرثئا برای کتاب هیروشیما: شهر تباهی

من سریال چرنوبیل و فیلم سینمایی پاندورا که درمورد فجایع هسته‌ای بود رو دیدم اما هیچ‌وقت کتابی با این مضمون نخونده بودم، از این جهت این کتاب برام یک زاویه دید جدید در برداشت. عنوان کتاب کافیه تا خواننده به یاد حملات هسته‌ای سال ۱۹۴۵ به هیروشیما بیفته اما این که اون اتفاق رو از دید کسی که در دل ماجرا، دقیقا توی مرکز حملات بوده و هیچ اطلاع و درکی از تاثیر مواد رادیواکتیو و تشعشعات حاصل از اون نداشته، ببینیم چیز کاملا متفاوتیه. این کتاب ما رو به مردمی که توی صبح یک روز ناگهان و بدون هیچ هشداری همه چیز اطرافشون فرو می‌پاشه و درد غیرقابل تصوری رو تجربه میکنن، نزدیک می‌کنه. صحنه‌هایی که این کتاب برای ما به تصویر میکشه یک فاجعه‌ی واقعی رو تداعی میکنه که بعد از حدود ۸۰ سال زنده و ملموسه. حقیقت این تصاویر به تلخی کلمات و وزن سنگینشون اضافه میکنه. در کل این داستان کوتاه به نظرم خیلی تاثیر گذاشت و سنگینه.