نظر رها محمودی برای کتاب صوتی سمفونی مردگان

این کتاب در شروع کمی مبهم و گیج کننده ست و هیچ نقطه‌ی شروع و پایانی وجود ندارد. در این داستان خط زمانی وجود ندارد. یعنی در یک سطر راوی، به طور مثال اورهان، بیست ساله است و از اتفاقات بیست سالگی خود روایت میکند و در سطر بعدی چهل ساله است. نکته دیگر این است که این داستان هرچه جلوتر می‌رود، پیش نمی‌رود، بلکه عمیق تر می‌شود. به این معنا که اتفاق جدیدی رخ نمی‌دهد، چرا که تمامی اتفاقات در گذشته رخ داده است و حالا همه مشغول روایت خاطرات گذشته‌اند. هر کدام که حرف می‌زنند تنها زاویه‌ی دید جدیدی همراه با احساسات و تجربیات درونی شخصی و تازه‌ای را به قصه اضافه می‌کنند.