نظر Nour برای کتاب نام من این نیست

کتاب های جنایی زیادی خوندم و میتونم بگم این جزو بهترین ها بود، در خوندنش شک نکنید! در وهله ی اول با نگارش و جمله بندی خیلی کنار نیومدم، متفاوت بودم و حس رمان های بچگانه رو می داد ولی با این وجود ادامه دادم. توی فصل های مرتبط با مری استرس رو واقعا میشد تجربه کرد، از همون ثانیه اول که وین دنبالش اومد توی ایستگاه پلیس مشخص بود یه جای کار میلنگه و استرس داشتم، از طرفی فصل های درو که با عذاب وجدان، دلتنگی و عشق دنبال دوست دخترش می گشت و همه به چشم مضنون نگاهش میکردن، خیلی زیبا و احساسی نوشته شده بود. از اضافه گویی دوری شده بود به راحتی میتونستی احساساتی که درو داره تجربه میکنه رو حس کنی (نمیدونم چرا موضوع ساده ای مثل رابطه ی واقعی درو و لولا سانسور شده بود، واقعا مسخره بود این بخش ترجمه، چون احساسات یه دوست پسر نسبت به دوست عادی خیلی متفاوته و توی ذهن یه جور دیگه نقش میبنده همه چیز کاملا. با این وجود بین جملات مشخص میشد که لولا در حقیقت پارتنر درو عه نه دوستش) یکی از خوبی های کتاب روندی که داشت بود، هیچ بخش کتاب خسته کننده نبود و سرعت فوق العاده ای داشت، طوری که بی وقفه به خوندن کتاب ادامه بدی. در پارت های مری میتونستی سردرگمی، ترس، هیجان و استرس رو حس کنی کاملا، طوری که من به شخصه آروم و قرار نداشتم و از شدت استرس مدام جابه جا می شدم تو فصل های آخر. واقعا همه چیز داشت خوب پیش می رفت، استرس داشتم تا زودتر همه چی مشخص شه ولییییی (از اینجا به بعد شامل اسپویل) لحظه ای که درو به زیرزمین رسید و اسم آخر لیست رو خوند، قلب منم باهاش شکست، کتاب پایان معقول ولی به شدت دردناکی داشت و حتی تو صفحه های آخر هم کاملا درد کشیدن درو ملموس بود و باهاش درد می کشید خواننده. مرسی از نویسنده برای این کتاب فوق العاده!