نظر فاطمه ابوالی برای کتاب سفر دل

کتاب خوبی بود. چند تا نکته رو دوست دارم بهش اشاره کنم: این که واقعا جای تعجبه مادری اینقدر نسبت به فرزند خودش بی مهر باشه و پدر این قدر بی مبالات که روی احتمالات حساب باز کنه. این که نور ماه بتونه جلوی تجاوز رو بگیره. یه فرد اینقدر با این دو نفر هم سفر باشه. اولش فکر میکردم ایزومی یه بچه دبستانیه با اون توصیفاتی که در ابتدا در فرودگاه ازش میشه اما بعد می بینیم که این طور نیست. این که خوشبختی انقدر با عظمت و یهویی روی خودش رو به ایزومی نشون بده. این چرخش و این که در نهایت همه چی ختم به خیر میشه یک ذره کلیشه وار هست. چند سوال: این که عموی ایزومی برای چی بهشون سر زد؟ آنا بعد ترک خونه کجا رفت؟ مسئله بعد که برام قابل توجه بود استناد و مراجعات مکرر به آیین مسیحیت بود. نکته آخر این که همیشه هم نافرمانی نتیجه بد نداره و همیشه والدین حق ندارند که حتی تو خود داستان هم پیدا است.