نظر موسی عسگری برای کتاب آواز پرستوها

چند داستان از اقای محمد علی قجه خوندم، با اینکه قلمشون بسیار روان و در نوشتن داستان سعی دارند که حق مطلب را ادا کنند ولی این داستان جنب های منفی فروانی داشتند، دختری که هیچ حد ومرزی برا واقعیت عشقش قائل نیست، خواهری که شرط ازدواجش را معالجه پدرش قرار میده درحالی که میتونستن با فروش خونه هزینه عمل پدرشون را جور کنن، پدری که خودشون دکتر بودند، ولی برا درمان خودشون هیچ کاری نکردن، خانوده های دیگر داستان فقط، خاله و شوهر خاله خودنمایی میکردن و دایی و عمو در داستان مهجور ماندن داستان دانشگاه سپیده که هنوز ترمشون شروع نشده بود خوابگاه هم گرفت حامله شدن پریا که گنگ و غیر قابل باور میشد هر زنی که حامله میشه اولین نفری که باید بدونه شوهرشه واون با یه نامه به خواهرش چه چیز را میخواسته ثابت کنه و تکرار چند باره اسم عمه به جای خاله در نامه پریا با نامه ایی که سعید به دست پرستو میده و... امیدوارم داستان سرای عزیز در بقیه داستانهاش بار منفی داستانهاش کمتر بشه