نظر Bahar برای کتاب انجمن ارواح غمگین

راستش از اسمش شروع کردم به خوندن کتاب و چون سبک نوشتار و تصویر تلفیق شده بود مشتاق شدم به ادامه کتاب. به عنوان شخصی که بیشتر زمان‌هایی که توی جمعی هستم اذیت میشم این کتاب شروعش دقیقا مثل حالت‌های روحی یک انسان درون گرا با اضطراب اجتماعی بود. دیالوگ هاش شبیه مغزی هست که واقعا درگیر اضطرابه. دیالوگ‌های جوراب واقعا مثل انسانی هست که افسردگی داره و تونسته قسمتی از این مسیر رو پشت سر بزاره. اونقدری که گفته شده کتاب سطحی نبود:) من خیلی دوسش داشتم و گاها باهاش واقعا همزادپنداری کردم. گاهی حرفا دقیقا مشابه واقعیت بود:)