وودی آلن در این اثر با موضوع مرگ شوخیِ هوشمندانهای میکند، اما مشکل اصلی اینجاست که این شوخی خیلی زود به پایان میرسد. به عنوان شنونده، انتظار داشتم درگیریِ نات بلمن با مرگ لایههای عمیقتر یا چالشهای بیشتری داشته باشد. متأسفانه پایانبندی نمایشنامه اصلاً در حد شروعِ جنجالیاش نبود و حسِ ناتمام بودن به آدم دست میدهد.
شاید برای یک بار شنیدن در مسیرهای خیلی کوتاه بد نباشد، اما به عنوان یک اثر ماندگار، جای خالیِ یک فینالِ قوی در آن حس میشود
شاید برای یک بار شنیدن در مسیرهای خیلی کوتاه بد نباشد، اما به عنوان یک اثر ماندگار، جای خالیِ یک فینالِ قوی در آن حس میشود