نظر مرضیه محمدلو برای کتاب از تروما تا التیام

کتاب بسیار خوبی بود، هر لحظه آن یادآور تروماهای وحشتناکی بود که تا به این سن (۳۰) تجربه کردم. هیچ رمان یا داستان تلخی نمیتونست در این حد اشک من را دربیاورد. اما آه که هیچ دوستی برای به اشتراک گذاشتن دردها و تروماهایم ندارم. در جای جای کتاب به شخص مهرورزی اشاره شده است که من با تمام وجودم آه میکشیدم که دریغ از یک دوست که بتوان درمورد همه چیز با او صحبت کرد و او بعد از مدتی تو را ترک نکند به هر دلیلی.
بله تروما التیام میابد اگر شنونده و راهنمای مهربانی داشته باشیم. کاش به قدری در کودکی خوب تربیت میشدیم که در بزرگسالی باعث تروماها و ترس‌های خود نمیشدیم. اگر در خانواده فهمیده و سالمی بزرگ شدید قدر این نعمت بزرگ را بدانید.