نظر نرگس شایان فر برای کتاب تذکره الاولیاء

من یه راهنمایی میخواستم انقدر این موضوع وجودمو در برگرفته که نمیتونم کتاب رو ادامه بدم، چرا گفته میشه در ذکر اول یعنی امام صادق که برای اون شخص گفتند او را در آب بیندازید و به آب می‌گویند‌ای آب او را فرو بر... مگه مقصد دیدن خدا نبود اینکه امام به آب بگن او را فرو بر و بعد زمانی که مرد میگه الهی الغیات می‌گویند او را از آب در آورید... اینکه اصلا نشانه اراده خدا نبود؟؟ و انگار امام صادق با تسلط بر قدرت آب این کار رو کردند. اگر بنا به دیدن خدا بود چرا به این شکل او را در دجله انداختند؟ آیا غیر اینه که عرفان نوعی راه عاشقی برای رسیدن به خداست و روایت داستان به این شکل باهاش در تضاده؟ ممنون میشم اگه کسی میتونه جوابم رو بده هرچی فکر میکنم و هرچی نسخه‌های مختلف رو میبینم جوابی پیدا نمیکنم