نظر فائزه قاسمی برای کتاب یکی پس از دیگری

این چهارمین کتابی بود که از مک فادن خوندم، قلمشو خیلی دوست دارم، البته کلا ترجیحم اینه کتاب جنایی در محیط دلهره اور (مثل جنگل، یا مثلا هیچ وقت دروغ نگو تو یه خونه عجیب غریب) مطرح نشه. مثلا کتاب معلم خوب بود که همه چی تو خونه و مدرسه و زندگی عادی بود یا نهایتا بخش دی که تو بیمارستان بود. خوب بود ولی معلومه که بعدها قلمش پیشرفت کرده و باقی کتاب هاش خیلی بهتره.
بخش پایانی ذهن منو درگیر کرد. اما سوپ قارچ خام خورد از نظر مامانش طبیعی نبود و کلیر با خودش گفت ولی دلیل نمیشه بکشمش (یا همچین چیزی) نمیدونم نویسنده منظور خاصی داشت یا نه!