کتاب عجیبیست.
برای نویسندهای که نقاش نبوده یا شاید پیشی اصلیاش نقاشی و نگارگری نبوده، به این دقت وصف حس و حال یک نقاش، بدین گونه با دقت و زیبا قابل ستایش است. خودم میفهمم این حس و حالهای حین نقاشی کردن در انزوا، یا میل به تنها بودن و غرق شدن در کار و هنر. درود.
صدای آقای رضوانی هم فوق العاده گوش نواز است. تا الان 4 کتاب از کامو رو با صدای ایشون شنیدم.
برای نویسندهای که نقاش نبوده یا شاید پیشی اصلیاش نقاشی و نگارگری نبوده، به این دقت وصف حس و حال یک نقاش، بدین گونه با دقت و زیبا قابل ستایش است. خودم میفهمم این حس و حالهای حین نقاشی کردن در انزوا، یا میل به تنها بودن و غرق شدن در کار و هنر. درود.
صدای آقای رضوانی هم فوق العاده گوش نواز است. تا الان 4 کتاب از کامو رو با صدای ایشون شنیدم.