تکهای از کتاب: تنها کاری که باید بکنیم این است که قدر او را تا زمانی که در کنارش هستیم بدانیم، و اگر او را همانطور که هست نخواستیم رهایش کنیم که برود. قلبمان را مانند اتاق خالی اجاره بدهیم: از کسانی که وارد میشوند پذیرایی کنیم و هر وقت خواستند بروند رهایشان کنیم. میتوانیم مستأجر قبول نکنیم؛ ولی نمیتوانیم کسی را وادار به ماندن کنیم.