نظر علیرضا علیزاده برای کتاب صوتی فرار کن

از هارلن کوبن کتاب دیگری خوانده‌ام به نام «همخون» که در آن هم از علم ژنتیک برای خلق داستان ایده گرفته است. ولی به نظرم کتاب فرار کن را بیشتر دوست داشتم، چرا که از لحظه شروع دیگر نتوانستم آنرا زمین بگذارم. کتاب داستانی ساخت یافته دارد و روان و دلنشین پیش می‌رود. هرچند داستان قدری آبکی است و اولش با تغییر شخصیت کمی گیج میشوید اما سریع با روند داستان همراه می‌شوید و تا پایان بی‌وقفه گوش می‌دهید. هارلن گره‌های خوبی در داستان می‌اندازد و با گره‌گشایی و پایانبندی غافل‌گیرتان می‌کند. داستان اگر چه در تم جنایی پیش می‌رود اما قدری به مسائل اجتماعی مانند اعتیاد و فقر نیز می‌پردازد. این را هم باید اضافه کنم که مانند کتاب‌های فریدا مک‌فادن بخش‌های اعصاب‌خورد کن ندارد که بخواهید به سرعت جلو بروید و بخشهایی را جا بیندازد، بلکه از جمله به جمله کتاب لذت می‌برید.