سلام
من خیلی به کتب یا مطالب روانشناسی علاقه ایی ندارم و بیشتر علاقه مندم که در حین داستان، مطالبی رو یاد بگیرم. با توجه به این موضوع، خیلی نظرم در مورد این کتاب قابل استناد نیست و صرفا نظر شخصیه من هست.
اما این کتاب حالت پرسش و پاسخ داره که خواندن اون رو راحت تر کرده و حس مطالعه کتاب آموزشی رو کمتر میده. به نظرمای کاش نویسنده گفتن از مطالب روزمره و خرده نگرانی هاش رو (که به نظرم مهم تر از نگرانیهای بزرگ هست) بیشتر بیان میکرد و شاید این طوری طیف افرادی که مطالعه کتاب براشون مفید بود، بیشتر میشد. اما خب شاید در آن صورت کتاب غیر واقعی به نظر میومد.
اون دسته از دوستانی که گفتن چرا روان درمانگر راه حل ارائه نداده، به نظرم تجربه ایی از جلسات مشاوره ندارن، چون مشاور صرفا به دلیل عدم ترس ما از افشا مسائل مون و اینکه این کار رو وظیفه اون میدونیم و همین طور اون رو شخص اگاه تری میدونیم، به ما با حرف زدن ساده کمک میکنه خودمون رو بیشتر بشناسیم و خودمون به خودمون کمک کنیم و قرار نیست حرفها و راه کار فوق العاده ارائه بده ولی همین کمک به خودمون رو خیلی راحت میسر میکنه، کاری که تنهایی از پسش بر نمیایم. به نظرم دادن راحت قرص اعصاب و روان، یکم با عقل جور در نمیاد، اما خب اون دسته از عزیزانی که همیشه تاکید دارن به دلیل وابستگی شون به قرص نمیخوان مصرفش کنن، عوارض مصرف نکردن اون قرصها بدتر از مصرف کردنشونه.
در نهایت خوندن کتاب برای کسانی که افسردگی، اختلال قضاوت افراطی، ناراحتی زیاد، عدم داشتن روابط سالم و... کتاب خالی از لطفی نیست، اما برای دوستانی که این مشکلات رو ندارن، کتاب قابل درکی نخواهد بود.
من خیلی به کتب یا مطالب روانشناسی علاقه ایی ندارم و بیشتر علاقه مندم که در حین داستان، مطالبی رو یاد بگیرم. با توجه به این موضوع، خیلی نظرم در مورد این کتاب قابل استناد نیست و صرفا نظر شخصیه من هست.
اما این کتاب حالت پرسش و پاسخ داره که خواندن اون رو راحت تر کرده و حس مطالعه کتاب آموزشی رو کمتر میده. به نظرمای کاش نویسنده گفتن از مطالب روزمره و خرده نگرانی هاش رو (که به نظرم مهم تر از نگرانیهای بزرگ هست) بیشتر بیان میکرد و شاید این طوری طیف افرادی که مطالعه کتاب براشون مفید بود، بیشتر میشد. اما خب شاید در آن صورت کتاب غیر واقعی به نظر میومد.
اون دسته از دوستانی که گفتن چرا روان درمانگر راه حل ارائه نداده، به نظرم تجربه ایی از جلسات مشاوره ندارن، چون مشاور صرفا به دلیل عدم ترس ما از افشا مسائل مون و اینکه این کار رو وظیفه اون میدونیم و همین طور اون رو شخص اگاه تری میدونیم، به ما با حرف زدن ساده کمک میکنه خودمون رو بیشتر بشناسیم و خودمون به خودمون کمک کنیم و قرار نیست حرفها و راه کار فوق العاده ارائه بده ولی همین کمک به خودمون رو خیلی راحت میسر میکنه، کاری که تنهایی از پسش بر نمیایم. به نظرم دادن راحت قرص اعصاب و روان، یکم با عقل جور در نمیاد، اما خب اون دسته از عزیزانی که همیشه تاکید دارن به دلیل وابستگی شون به قرص نمیخوان مصرفش کنن، عوارض مصرف نکردن اون قرصها بدتر از مصرف کردنشونه.
در نهایت خوندن کتاب برای کسانی که افسردگی، اختلال قضاوت افراطی، ناراحتی زیاد، عدم داشتن روابط سالم و... کتاب خالی از لطفی نیست، اما برای دوستانی که این مشکلات رو ندارن، کتاب قابل درکی نخواهد بود.