نظر A S برای کتاب از زندگی سیرم ولی دلم می‌خواهد دوکبوکی بخورم!

کتابی دیالوگ محور که به خوبی خواننده را به خواندن ادامه ترغیب میکند و بی پرده در کتابش از مشکلاتی میگوید که شاید بیشتر ما هرگز جرات بیان این تاریکی های وجودمان را نداشته باشیم و به همین دلیل باشد که احساس میکنیم تنها ما غرق این مشکلاتیم. برداشت من این بود که در آخر زخم های وجود او التیام نیافت اما پس از گذراندن دوره ده ساله درمان حداقل به منشا و وجود آن ها آگاه بود.