تا قبل از خواندن بینوایان فکر میکردم رومان نویسی روی دست الکساند دوما نیست اما با خواندن این کتاب که دومین اثر از ویکتور هوگو میشه که خوندم نه تنها متوجه شدم که نه تنها ویکتور هوگو از دوما چیزی کم نداره بلکه از لحاظ شهامتی که در برداشتن لایههای بالایی جامعه و نور انداختن به اعماق طبقات اجتماعی و ریشه یابی دردها، گرسنگیها، جنایات و در کل عفونتهای مدنی داره در نظر شخص من جایگاهی بالاتراز دوما پیدا میکنه