نظر اعظم رمضانی برای کتاب از تروما تا التیام

کتاب از تروما تا التیام به این نکته مهم اشاره می کنه که بار احساسی خاطرات رو نباید نادیده گرفت. خاطرات قوی و به ویژه منفی برخلاف انتظار هرگز فراموش نمی شن و انرژی اون ها همواره در روان باقی می مونه تا زمان بحران، فاجعه یا یک فروپاشی ناگهانی... اون وقت مثل زندانیان شورشی بیرون می آن و... تنها راه حل هم: فعال شدن دوباره احساس_ عمد یا غیر عمد_به رسمیت شناختن اون ها از جانب ماتصفیه و پاکسازیو رهاییه... البته تروما هرگز صددرصد التیام پیدا نمی کنه. ممنون از کتابراه...