نظر طاهره نظری برای کتاب بیمار خاموش

زمانی که نظرات این کتاب رو میخوندم توجهم به این جلب شد که یکی از دوستان نوشته بود "این کتاب رو قرار نیست روی زمین بذارید" و بله دقیقا همینطور بود. داستان ناخوداگاهانه شما رو با خودش همراه میکنه و قوه کنجکاوی در شما رو بر می انگیزه جوریکه وقتی به میانه کتاب میرسید فکر میکنید تموم کردن کتاب قراره شما رو با سوالاتی که مرتبط حتی با نقاط ضعف کتاب بوده تنها بگذاره اما اینطور نیست بلکه خواهید دید که همان نقاط به اصطلاح ضعف در نهایت به نقاط قوتی تبدیل خواهد شد و از آن لذت خواهید برد. در حین داستان شما گاهی با حقایق و واقعیت های زندگی رو به رو میشوید و همانطور که دو شخصیت داستان با زخم های التیام نیافته خودشون مواجهه میشن شما هم مواجه خواهید شد. نقطه ضعف داستان به نظرم این بود که درهای بسته برای تئو خیلی راحت باز میشدن و تئو اصلا با هیچ در بسته ای مواجهه نمیشد. شخصیت های دیگه داستان اغلب در برخورد اول با تئو همکاری میکردن. نکته دیگه این بود که دو شخصیت اصلی داستان یعنی تئو و الیشیا دقیقا مثل هم حرف میزدن یعنی لفظ خاصی نداشتن و اگر یه متن از این دو تا شخصیت رو ببنیم نمیتونیم تشخیص بدیم کی کی بوده همچنین من از لحاظ تصویر سازی کارکتر ها به مشکل میخوردم و نمیتونستم خوب تصور کنم. با این حال این کتاب قطعا می ارزه که وقت ارزشمندتون رو روش بذارید.