چند نقد جدی: خوانش راوی به صورت منوتون است و خالی از هنر روایتگری. اغلب راویان حرفهای (مانند خانم شیما درخشش) با تغییر صدا جملات افراد متفاوت را خوانش میکنند.
موسیقی جدا کننده این تغییرات که بیشتر شبیه صدای بوق و شیپور است، آزار دهنده میباشد و اگر نکته ذکر شده در بالا رعایت میشد دیگر نیازی به آن موسیقی جدا کننده جملات افراد متفاوت نبود.
و اما ترجمه نیز قوی نیست، مثلا یک واژهی علمی و جا افتادهی هیپنوتیزم نیاز به معادل فارسی ندارد، زیرا ترجمهی خواب درمانی علمی نیست، ضمن اینکه همین ترجمه هم در کل کتاب بارها عوض شده و از کلمات خواب مصنوعی و... استفاده شده. یکسان بودن ترجمهی کلمات از اصول ترجمه و ویراستاری است.
موسیقی جدا کننده این تغییرات که بیشتر شبیه صدای بوق و شیپور است، آزار دهنده میباشد و اگر نکته ذکر شده در بالا رعایت میشد دیگر نیازی به آن موسیقی جدا کننده جملات افراد متفاوت نبود.
و اما ترجمه نیز قوی نیست، مثلا یک واژهی علمی و جا افتادهی هیپنوتیزم نیاز به معادل فارسی ندارد، زیرا ترجمهی خواب درمانی علمی نیست، ضمن اینکه همین ترجمه هم در کل کتاب بارها عوض شده و از کلمات خواب مصنوعی و... استفاده شده. یکسان بودن ترجمهی کلمات از اصول ترجمه و ویراستاری است.