نظر محمدرضا مولاءی برای کتاب با خانمان

کتاب عالی بود. ولی در خصوص پدر بزرگ خیلی ظلم شده و تنها پسر خود را به علت دوستی با افراد ناباب به هندوستان جهت نظارت به کارگاه خودشان فرستاده و ارتباط بیشتر با پدر جهت رونق کسب و کارشان تو سن کم عاشق شده و همراه خودش یک خانم و دختر بچه را به فلاکت‌ سوق داده و حالا خدا با این دختر بچه یار بوده و نهایت به پدربزرگش رسیده ولی خیلی خانواده‌ها بودند و هستند که هنوز خودشان را نشناخته دنبال عشق و عاشقی هستند و فکر می‌کنند که هر کار انجام دهند مختار هستند و باید پدر توان آن‌ها بدهد. خوب پدر تقبل می‌کند و بایستی خودش به خودش اعتماد داسته باشد که همچون پدر پرین نباشد که با عدم حمایت پدر تمام زندگیش را بر باد داده و یک زن جوان و دختر بچه را آواره نموده آنهم در آن زمانها که افراد تنها بخصوص خانمها امنیت جانی و مالی نداشتند. امیدوارم جوان‌ها درس عبرت بگیرند. خیلی زنها و بچه‌هایی هستند که چنین شانسی ندارند و یا چنین پدر بزرگی ندارند یا به باهوشی پرین نیستند. ولی فکر میکنم نویسنده با توجه به زمان داستان خیلی اغراق کرده. امیدوارم هیچ خانواده‌ای چنین آواره نشود. و هیچ پدر و مادری نگران آینده فرزندان خود نباشند. و فرزندان هم توقع بیش از اندازه از والدین نداشته باشند و مدام یادآوری نکنند که چون مسبب به دنیا آمدنشان هستند بایستی تا آخر عمر وبال گردن پدر و مادر نشوند. موفق باشین