نظر الف پناهی برای کتاب سایه‌های موازی من

داستان دختری ناسپاس با تصمیمات غیرعاقلانه که از همه آدمها استفاده فراوان کرد و بعد به کوچکترین بهانه اونها رو دور انداخت و باعث بدبختی والدین ناتنیش شد. بنظرم خوندن این رمان باعث میشه نه کسی از پرورشگاه بچه بیاره، نه کسی به دوست بی پناهش در روزهای سخت کمک کنه و نه کسی به بدبختی دوستاش اهمیت بده. تمام اون چیزی که این دختر بعنوان موفقیت ازش یاد میکنه بخاطر پول‌های فراوانی بود که از گاوصندوق برداشت یا مادربزرگ و مادرش بهش دادند. یک شخصیت خام، جوگیر، و تماما ناسپاس.