نظر محبوبه نصیرفر برای نمایش صوتی پلیکان

استریندبرگ آن عجوبه بی نظیر در خلق شخصیت‌های زن پیچیده، لابلای نمایشنامه‌اش از سقوط یک خانواده که بر پایه دروغ و ریا بنا شده است مینویسد. انگار ریا و دروغ قرار است دامان همه افراد آن خانواده را بجز غریبه‌ها بگیرد و به آتش بکشاند. بازتاب دروغ و ریا و خیانت مادر تمام نسل یک خانواده را می‌سوزاند. گویی حتی قرار نیست از آن‌ها هیچ کودک دیگری بدنیا بجای بماند. انگار که بازتاب رفتارهای زشت ما جایی قرار است همه چیز را بسوزاند و خاکستری بجای بگذرد که باد یاد آن را با خود ببرد. انگار باز هم نویسنده سعی دارد با زیرکی داستان زندگی خودش را به زنان اطرافش نیشتر کند. اما صداها، چه بسا صدای دوستانمان مونوتون بود و نمایشنامه در لابلای بیان، معنا و ارزش خودش را از دست میداد. انتظار داشتم روی متنهای این غول بزرگ نمایشنامه نویس جدی تر کار شود. امید که دوستانمان اگر در ابتدای کار هستند راه را جدی تر دنبال کرده و پیشرفت آن‌ها را به گوش بشنویم. سپاسگزارم کتابراه جان