نظر سامان شاه کرمی برای رمان وکیل خیابانی

رمان وکیل خیابانی اثر جان گریشام در ظاهر داستان تغییر مسیر یک وکیل موفق است اما در لایه عمیق تر روایت بحران وجدان طبقه مرفه امریکایی محسوب می شود. نقطه قوت اصلی کتاب در ایده جابه جایی معکوس طبقاتی است. قهرمان به جای صعود اقتصادی مسیر خروج از مرکز قدرت را انتخاب می کند و این انتخاب ساختار رویای موفقیت امریکایی را زیر سوال می برد. زبان ساده و روایت خطی نیز باعث می شود پیام اجتماعی بدون پیچیدگی فرمی منتقل شود. با این حال ضعف مهم اثر در سطح بازنمایی بی خانمان ها دیده می شود. آنان بیشتر به مثابه ابزار تحول اخلاقی قهرمان حضور دارند تا سوژه هایی با جهان درونی مستقل. رمان همچنین عدالت را امری فردی تصویر می کند نه ساختاری. گویی حضور یک وکیل با وجدان می تواند شکاف های عمیق نظام حقوقی و اقتصادی را ترمیم کند. تحول شخصیت اصلی نیز بیش از حد تمیز و کنترل شده است و از رنج عمیق روانی تهی به نظر می رسد. در مجموع کتاب اثری خواندنی و اخلاق محور است اما بیش از آنکه رمان تغییر اجتماعی باشد روایت مدیریت عذاب وجدان است.