نظر ن د ا ز ر ن د ی برای کتاب صوتی صدای زندگی

دکتر گلسرخی بودایی اوغلو در نوشتن غم های افراد، می تواند ماهر باشد. و آن چنان آن ها را در کتاب خودش، کتاب صدای زندگی، بولد کرده است. دکتر گلسرن، حتی به بیان غمنامه ها در یک بخش اکتفا نکرده است و حتی از این ناراحتی در بخشی جداگانه، با آب و تاب، پر و بال داده است و از سوگنامه مرثیه نوشته است. بازخوانی پرونده های اتاق درمان خانم دکتر بودایی اوغلو، کاش کمی نیز واضح تر و جذاب تر می بود چراکه در پردازش آن ها نیز، سربسته و گنگ پرداخته است. چرا این چنین از کتاب صدای زندگی، می نویسم؟ به این دلیل که موضوع کتاب با مطالبش برای هم تعریف نشده است و هدف اصلی خواننده از این انتخاب کتاب را پاسخ نمی دهد و تأمین نمی کند. کاش بانو د کتر گلسرن بودایی اوغلو، گاهی نیز نکاتی از موضوع داستان را ارائه می داد که به چاره کار مخاطب نیز می آمد و راه حل، هرچند ضمنی و کوتاه برای آن می نوشت. تمام فصول مختلف کتاب، مسائلی است که تمام افراد جهان با آن آشنا هستند و گاهی دست به گریبان می شوند. بنابراین کتاب صدای زندگی می تواند احساسات خوانندگان را تحریک کند و آن ها را با خودش همراه کند به ویژه غم و اندوه که بیشتر همراهی می آورد. ادبیات و یا ترجمه کتاب نیز خیلی قوی نبود.