نظر سمیرا امینی برای کتاب بوستان سعدی

سلام و درود با مطالعه هر کدام از آثار سعدی، به احوال و عواطف درونی خودمون بیشتر پی می بریم. آرمان شهر بوستان سعدی را نخوانیم، مطالعه کنیم. مثل طلوع آفتاب یا ستارگان که در آسمان پیدا می شوند و تاریکی و ابهام شب را به روشنایی و پیدایی روز بدل می کنند، ابهام اندیشه و رفتار در زندگی را با مطالعه، روشن و پیدا کنیم. چرا که مطالعه یعنی: اطلاع یافتن از چیزی با ادامۀ نظر در آن، به چیزی نگریستن برای وقوف یافتن بر آن. هنگام سختی های زندگی برای گره گشایی از اونها به سراغ دانش های مختلفی که طی سال ها بدست آوردیم میریم. یکی از اون ها، دانش ادبی ای است که از شاعران گرانقدر ایران و جهان آموختیم. این دانش ادبی در ذهن و جان ما پس از مدتی به شکل جنگ و گریز و صلح و آشتی درونی، سرانجام کاری می کند که با خودمون و دیگران دوستانه تر رفتار می کنیم. گر صلح کنی لطیف باشد/ در وقت بهار و مهربانی (غزلیات)