نظر پریسا اسدی برای کتاب صوتی جشن فرخنده

نمی‌دانم چه امتیازی بدهم، چه یادداشتی بنویسم. انگار همهٔ کتاب را متوجه شده باشم، به‌جز دو جملهٔ آخر. البته که باید هم همین باشد. کتابِ درست باید آدمی را به اندیشیدن وادارد. اما چه تفسیر خوبی، چه شخصیت‌پردازیِ خوبی! نوشته‌های آل‌احمد جوری است که انگار در حالِ تماشای فیلمی هستی؛ یا شاید هم زندگی می‌کنی. به‌علاوه، تمام و کمال می‌توانی خیال‌پردازی کنی. چه خوب به تمامِ جنبه‌های زندگیِ مردم توجه می‌شود. هر خط و جمله را باید با درنگِ بسیار خواند.
اما من هم آزرده‌خاطر می‌شوم که هم‌میهنانِ عزیز با اندیشه‌های دیرینه به نقدِ کتابی می‌پردازند که حتی خودِ نویسنده تصمیمش بر آن بوده که حرفی از نظراتِ خود نزند!