نظر صفا موسوی برای کتاب سندرم خانه داری

من همیشه نگه داشتن نظمی که به سختی ایجاد میکردم برام سخت بود، تنظیم خانه داری و مرتب کردن ها و مدیریت این جور کارها با بچه داری و کلاس رفتن و مهمان داری گاه و بیگاه برام خیلی سخت بود، اینکه وقتی مهمون میخواد بیاد استرس بگیرم و آمادگی مهمون برام یک پروژه ترسناک فرسایشی و خیلی بزرگ باشه، اینکه وقتی از بیرون بیام اپلویتم آسایش خودم هست میگفتم چرا باید برم سریع وسیله هامو سرجایش بذارم حالا خیلی خستم... اینکه حس کردم مسیرهای فکری نویسنده دغدغه هایش فراموشکاری هایش پشت گوش انداختن هایش شبیه خودمه و حتی جمع کردن وسیله ها تو خونش، دیدم چقدر دو تا آدم شبیه هم هستند از این سر دنیا تا اون سر دنیا، اینکه اونم کلی استرس کشیده تا به این نتیجه ها رسیده امتحانشون کرده و جواب گرفته و حالا پیروز شده پس منم میتونم و حس کردم یکی که درکم می کنه منم ریز ریز کارهاشون درک میکنم اینو نوشته خیلی برام مفید بود، چون از دوستای منظمم وقتی راهکار عملی میخواستم توصیه هاشون برام مفید نبود اونقدری، چون حس میکردم از دو دنیای مختلفی حرف می زنیم انگار حرف همدیگه رو نمی فهمیدیم، گاهی هم موثر بود ولی ماندگار نبود خلاصه که خیلی حالم خوب شد با خواندن این کتاب، خدا خیر بده هم به نویسنده هم به مترجم محترم کتاب😊علت دادن چهار ستاره، ترجمه اش هست، که به نظرم میتونست بهتر و روان تر باشه تو بعضی قسمتها