نظر علیرضا جمشیدبیک برای کتاب حال دلم

سلام بسیار زیبا بود و حقیقتا قلمی هنرمندانه این داستان رو خلق کرده. در خصوص انتقادها یی که از پایان بندی داستان در کامنتها خوندم، حس میکنم برخی عزیزان درست متوجه پایان داستان نشدن. که دلناز خودکشی نکرد. عموی او به دروغ گفت که او خودکشی کرده و زن چهل ساله ی آخر داستان همان دلناز بود و این شاهین بود که این کار رو کرد. متن اعتقادیه آخر داستان هم منظورش دلناز بود که از تجربه ی یک عشق پاک محروم شد در حالی که حق داشت به عنوان یک انسان بی گناه و تحت حمایت لطف الهی آن را تجربه کند. پس روح او قطعا در دنیایی دیگر در جسمی دیگر باید این صفت الهی را درک کند تا به سوی انسانی کاملتر حرکت کند و باز شاید خصوصیات صفات دیگر الهی که ازآن بی بهره است را در ادامه کسب خواهد نمود وگر نه هیچ گاه کامل نخواهد شد و خدا را به معنی واقعی درک نخواهد کرد. و شاهین البته اشتباه کرد و خودکشی او را به پله ی اول و آموزش های جدید با درد و رنج فراوان خواهد کشاند که همان جهنم اعمال خودش میباشد. پس نویسنده هیچ گاه نخواسته خودکشی را تایید و یک راه حل معرفی کند