نظر عسل رستمی برای کتاب دوستدار

قلم مک فادنو دوست دارم به استثنای اینکه همیشه ته داستانو باز میذاره خوشایند نیست مثلا میتونست یه جمع بندی کلی داشته باشه راجع به فرار تامی و دیزی که کجا رفتن زندگیشون اونطور که پیش بینی میکردن دلچسب هست یانه اما اگه یکمی برگردیم به عقب دلم میخواست بدونم بعد از مرگ اسلاگ و شونه خالی کردنِ تامی از قتل پدرش چرا تامی و دیزی رابطه شونو بهم زدن. آیا پدر دیزی بلخره موفق شد بفهمه دخترش چه هیولای وحشتناکیه؟ چی به سر خانواده ی دیزی اومد پدرمادر سختگیرش چطور راضی شدن دخترشون ازشون دور بمونه و زندگی کنه. چرا هیچوقت چیزی راجع به سرانجام خانواده ی دیزی گفته نشدخیلی مسخرست که چون عاشق یه پسری بری هرچی معشوقه داره بکشی 😐کاش کمی بیشتر در مورد کشتن مقتولا توضیح میداد چطور و چگونه کشونده به جای خلوت چ مکالمه ای گفته شده و چرا بخشی از پوست سرشونو میکند؟ چرا جای دیگه نه؟ سه امتیاز میدم چون نتونست اونقدرا پاسخگوی سوالاتم باشه و اینکه باید بگم نکته ی مثبت داستان رفاقت سه نفری گرچن و دخترای داستان بود دل انگیز و دوست داشتنی بنظر میرسید اما در نهایت درس مهمی که برامون داشت اینکه به هیچکس اعتماد نکن بدترین آدما ممکنه تو زیباترین پوست ذاتشونو پنهان کنن. در پناه خرد و آگاهی